Rozpoczął się rok 2024 czas zatem na małe statystyki. Na koniec 2023 roku w naszej bazie jest 901 tras TRInO. W ubiegłym roku opracowano 51 nowych tras: 43 w Polsce, 4 w Hiszpanii, 4 we Włoszech. W Polsce powstały trasy w 13 województwach, a najwięcej w mazowieckim (19 tras), a dalej kolejno w lubuskim (5 tras) i w śląskim (4 trasy). Najkrótsza trasa (400 m) prowadziła w Bari(Włochy) wokół bazyliki św. Mikołaja, natomiast najdłuższa (7,3 km), wiodła ze Starych Babic do Warszawy śladami Transatlantyckiej Radiostacji.
Trasy opracowało łącznie 23 autorów/współautorów, było kilkoro debiutantów (Paweł Wolniewicz, Adam Krochmal, Andrzej Kaim, Izabela Kaim, Olga Rozmiarek, Krzysztof Rozmiarek), zachęcamy to tworzenia tras kolejne osoby. Najbardziej twórczy autorzy tras w roku 2023:
- Małgorzata Grudzińska (Warszawa) - 14 tras.
- Anna Malanowska (Warszawa) - 11 tras
- Barbara Szmyt (Warszawa) - 11 tras
- Anna Gołaszewska (Gdańsk) - 7 tras
Drodzy Uczestnicy, szlachetni Organizatorzy tras i jakże sympatyczni Sympatycy TRInO!
Z okazji nadchodzącego Nowego Roku 2024 składamy Wam najserdeczniejsze życzenia zdrowia, szczęścia, pomyślności i realizacji wszystkich planów.
Niech nadchodzący rok będzie dla Was czasem pełnym wrażeń, nowych doświadczeń i satysfakcji. Niech przyniesie Wam wiele okazji do aktywnego wypoczynku na łonie natury, odkrywania piękna polskich krajobrazów, miast (także tych nowych) i miejscowości oraz poznawania fascynującego świata orientacji w terenie.
Życzymy Wam również wielu sukcesów w życiu osobistym i zawodowym. Niech Wasze pasje i hobby będą dla Was źródłem radości i satysfakcji, a rok 2024 był dla Was czasem pełnym radości i spełnienia. Niech przyniesie Wam wiele niezapomnianych chwil spędzonych na trasach w gronie bliskich i znajomych osób, a może również pogłębienie znajomości z innymi uczestnikami TRInO spotykanych z mapą w dłoni :)
Szczęśliwego Nowego Roku!
TRInO
Wisznice to urocza miejscowość położona w województwie lubelskim. Znajduje się ona w południowej części powiatu bialskiego i jest stolicą gminy o charakterze głównie rolniczym, ale posiada również potencjał turystyczny. Historycznie Wisznice posiadały prawa miejskie, nadane pomiędzy 1511 a 1579 r. (trudno ustalić dokładną datę), które utraciły na mocy zarządzenia z dnia 24 XII 1869 r. W czasie I wojny światowej Wisznice zostały spalone w około 90% i jedynie klika obiektów ocalało: stary kościół (dawna cerkiew), drewniana plebania (katolicka) z II połowy XIX w., drewniana dzwonnica oraz mała kapliczka św. Jana (ul. Kościelna/Zielona). Dodatkowymi atrakcjami sprzyjającymi wypoczynkowi na terenie gminy są liczne zabytki historyczne ściśle powiązane z przeszłością tych terenów. Wśród nich warto wymienić dawną cerkiew greko-katolicką w Wisznicach (obecnie kościół filialny pw. Św. Jerzego i Wniebowzięcia NMP). Cerkiew była kilkukrotnie niszczona i odbudowywana i tym samym stała się świadkiem dziejów historii Podlasia. Warto odwiedzić też kościół parafialny pw. Wniebowzięcia NMP w Wisznicach, konstrukcji drewnianej, erygowany już w 1606 roku. Wielokrotnie przebudowywany, a nawet odbudowywany po zniszczeniach kilku wojen. Piękne walory krajobrazowe, obecność rzeki Zielawy, zalewu w Horodyszczu, licznych zbiorowisk leśnych tworzą bogactwo nieskażonej zanieczyszczeniami cywilizacyjnymi flory i fauny, a także według badań mamy do czynienia z obecnością wielu ciekawych i rzadkich gatunków roślin i zwierząt. Zalew w niedalekim Horodyszczu to doskonałe miejsce dla wędkarzy i sympatyków wypoczynku nad wodą, szczególnie latem jest najczęściej odwiedzanym miejscem. Miejscowość Wisznice to idealne miejsce dla osób ceniących sobie spokój i kontakt z naturą, a teraz także do przebycia na trasie.
Inowrocław to miasto na Kujawach Zachodnich, położone na dawnym Szlaku Bursztynowym, w środkowym biegu Noteci, na Równinie Inowrocławskiej. Ze względu na położenie na potężnym wysadzie solnym, zwane jest „miastem na soli”. Powstało jako Novus Wladislaw i należy do najstarszych miast w Polsce. Jego początki sięgają XII w. (pierwsza wzmianka o grodzie w dokumencie Leszka Bolesławowica). W 1238 r. książę Kazimierz Konradowiec dokonał lokacji miasta na prawie magdeburskim. Badania archeologiczne wskazują jednak, że osadnictwo rozwijało się tu już od 3. tysiąclecia p.n.e., a w II w. n.e. istniały co najmniej cztery tężnie solankowe, które służyły do pozyskiwania soli ze słonych źródeł.
Początki współczesnego Inowrocławskiego uzdrowiska sięgają 1875 roku. Wówczas zaczęto budowę obiektów dla kuracjuszy oraz przygotowywać teren pod założenie parku zdrojowego. Rozbudowa „Solanek” nabrała tempa po przejęciu ich przez władze polskie. Od 1922 roku podjęto rozbudowę istniejącej infrastruktury i oddano do użytku nowe obiekty. Powstały między innymi muszla koncertowa, Zakład Kąpieli Borowinowych, do którego zwożono borowinę z pobliskich łąk, znacznie rozrosła się też powierzchnia parku. Woda solankowa pompowana była z sięgających 400 metrów szybów i ogrzewana parą. Kąpiele solankowe zalecane są w chorobach narządów ruchu, zaburzeniach krążenia, chorobach neurologicznych i dermatologicznych.
Proponowane trzy nowe trasy TRInO prowadzą zarówno po części uzdrowiskowej – „Spacer po Parku Solankowym”, jak i miejskiej – „Od Parku do Królowej Jadwigi” oraz „Z Królową Jadwigą do św. Mikołaja”. Dzięki tablicom umiejscowionym w bruku ciągu pieszego ul. Królowej Jadwigi trasa ta pozwala na zapoznanie się z największymi atrakcjami turystycznymi Inowrocławia. Część z nich znajduje się w pobliżu trasy.
Serdecznie zapraszamy do Inowrocławia.